Geguritan

BEKTIKU MARANG WONG TUWA

Srengenge tansah setiya ngulurake cahayane...
Peluh kringet padha lumeber ing awake
kaya udan sing banget derese

Awit enjing dumugi sonten
Anggonmu makarya ora leren
Nanging ora kemecap nresula metu saking lesan

Ibu.....Bapak
Bekti napa ingkang saged kula paringake ???
Namung donga ingkang saged kula aturake
Mugiya Rahmate tansah sesarengan
bareng lelampahipun panjenengan

Namung donga lan donga...
Nanging....mboten cekap nglunasi
Sekabehane kasih sayang ingkang
kula pikantuk saking Bapak ibu.......

Bektiku tansah kawula tancapake
Sajeroning dada lan ati
Bektiku.........
Tanda kasihku dumateng Bapak lan ibu

 
PETENGING WENGI

Sumribit angin ngelus sore
Manuk emprit padha bali ing susuhe
Nganti tekaning wengi sing peteng dhedhet
Ngawang-ngawang katon pasuryamu

Gawe tambah kekesing angin sore
Gemantunging rasa kang ngulandara
Wayah wengi bakal tumeka maneh
Bareng karo wewayanganmu
Kang bakal ngebaki impen ing sajroning turuku

Lumaku turut petenging wengi
Sliramu bakal ngawang-ngawang campur mega-mega
Kudu tak buwak wewayanganmu
Bebarengan karo lingsiring wengi iki

 
KORAN

Taktunggu tekamu
Saben dina ing omahku
Kabar kang daktunggu
Saka awakmu
Nambahi wawasanku
Mosak-masike donya
Maju mundure negara
Minangka warta
Koran minangka alat komunikasi
Kang kudu diwerdi
Mula ora ketinggalan informasi

 
LELARA

Sepiku ing tengah wengi
Awakku tansah kelingan
Sliramu sing gemantung ana ing jendelaning atiku
Ananging…
Sing tak rasakake namung rasa lelara
Lelara kang ora bisa dak rasakna
Sing dak rasakna namung rasa cuwa
Aku mung bisa pasrah lan narima
Kabeh rasamu kanggo aku
Ora bisa dak rasakna


 
TUGAS

Sliramu tansah setiya ngancani aku
Sliramu dadi pepaesing dina-dinaku
Sliramu tansah kagawa ing sajroning impenku
Sliramu bisa gawe senenging atiku
Kadang…
Sliramu gawe judeg pikiranku
Gawe ngelu sirahku
Ananging kabeh iku…
Dadekake aku ngerti  ngenani sliramu

 
SEPI

iki sepine sapa
kathik kaya mengkene…

langit peteng kagubeng dening mendung....
tanpa angin tanpa wicara...
tanpa lagon tanpa gending...

yen sliramu isih rumangsa tresna
gunemu bakal dak anti
nadyan getir rasaning ati....

 
KAMPUSKU

Bangunanmu kang megah
Ngadheg ing tengahing kutha Semarang kanthi gagah
Dadi tujuwane para mahasiswa
Sing arep goleki ilmu kanggo sangu tuwa
Saben dina
Aku tansah ana njero ruanganmu
Ngrungokake piwulange dosen-dosenku
Apa sing kudu digugu lan ditiru
Tambah dina tambah marem atiku
Sekolah neng UNNES
Sing kawentar dosene
Sing kawentar prestasine
 
NALIKA SEPI

pasuryanmu sing bening
tumiba ing banyu mili turut mletheking surya
saya suwe sang saya adoh
ninggalake sepi

tan ana sabawa gumrisiking alang alang
aku mung bisa nyawang
pasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kali
nganti datan katon kasaput ilining banyuning kali

 
RASAKU MARANG SLIRAMU

Aku tresna marang sliramu
Nanging sliramu ora ana ing sandhingku
Senajan esemmu ora isa tak nikmati
Senajan suaramu ora isa tak rungokna
Nanging, aku tetep neng kene
Ngenteni tanganmu nggandeng tanganku
Aku wedi yen sliramu lunga suwe
Bakal bali nekani pasinggahanku
Sabar, sabar atiku ngyakinake
Marang tesnaku, marang sliramu
Setiyaku kanggo sliramu
Ora bakal ilang ketutup wektu
Dongaku marang sliramu
Cepet bali nemoni aku
Tak percayani janji putihmu
Bakal ndadekake siji tresnamu lan tresnaku
 
TRESNAKU

Tresnaku marang kowe
Ora bakal luntur
Sanajan salira adoh
Nanging cedak neng ngati

Tresnaku mung kanggo kowe
Ora ana liyane
Kejaba mung kanggo awakmu

Sanajan suwe ora ketemu
Nanging isih kaya mbiyen
Ora bakal owah
Saya suwe saya tresna

Wes pirang-pirang taun
Kowe karo aku
Nanging
Enggale suwe banyu sinaring
Kaya srengenge wae
Ora krasa
Amarga, esemmu nengsemake atiku
 
CAHYANING  TRESNAMU

Aku tresna awakmu apa anane
Kerana tresnamu uripku dadi bungah
Nanging, kerana tresnamu atiku lara
Uripku krasa sepi tanpa tresnamu
Awang-awangmu terus ana ing atiku
Panjenengan kadya rembulan
Cahyamu makantar-kantar
Madangi langkah lan jagatku iki
Anganku pengin ketemu awakmu
Aku wis pengin isa bebarengan maneh karo sliramu
 
URIP LAN MATI

Awakku mung bisa nonton langit
Iku ning awakku urip
Lan aku bisa nonton langit
Iku yen awakku mati
Mati lan urip
Iku ora adoh beda
Urip mung kanggo sawetara
Mati kanggo saklawase
Tresna kadang kala mati
Nanging tresna iku kadang kala urip
Mati merga ketutupan mega mendhung
Urip merga di cori rasa seneng lan rasa tresna
 
BOCAH SEKOLAH

Jumangkang ngarah pangangkah
Panjangkahe bocah sekolah
Ati bungah bisa polah
Wadhah pirantine ngasah
Wajib lan tanggung jawab ora kalah
Netepi wajib lumaku tertib
Tumrap Pangeran kang kinutip
Dhasare bocah lantip
Teteg lakune ora mobat-mabit
Ngarah pangangkah kang dhuwur mencit
Mangsa dawa genep sedina
Tinata karya kang nyata
Tumindak enak merga kulina
Panjangkah klakon ora rekasa
Ya,amarga netepi mangsa
Mbudidaya lan pandonga
Nadhah Pangeran kang Maha Mulya
 
PETENG DHEDHET

Awan mendhung peteng dhedhet
Manuk padha mabur ing langit
Kang seminar ing lintang
Ambyar pecahing awan
Sumerbak aruming melati
Sing dadi panutaning ati
Nuju mulyaning pejah
Sujud lan donga
Marang gusti kang maha mulya
 
REKASANE WONG DESA

Soroting surya cumlorot madhangi donya
Pratanda murwani dina
Wong-wong sigra padha makarya
Makarya sadina laya
Panase surya tanpa rinasa
Kesel…sayah ing raga
Nyata ora karasa
Kerana butuh kang nyata
Kabeh mau kagem keluwarga
 
BOCAH JAMAN SAIKI

Bocah saiki kuwi mangkene
Nglirwakake tanggung jawabe
Sinau sageleme dewe
Seneng seneng iku hobine
Lire…ora mikir tembe burine
Terus kepiye..??
kudu piye…
Amrih bisa nyambut gawe
Ngecakake ngilmu kang diduwe
Tembe kareben isa kepenak uripe
Delengen…delengen wong kang apes uripe
Mlarat prigel, pinter ora duwe
Keduwung ora ngrampungi gawe
Nadyan awak nggreges, nganti lemes
Mripat pedhes tetep wae apes
 
WONG TANI

Saben esuk kudu wis tangi
Rebutan banyu saben wengi
Nggawa pacul kanggo maculi
Arite dinggo ngeriti dami
Ora peduli panase srengenge kang nyinari
Sawahe kudu diopeni
Ora peduli ademe wengi
Ngileni banyu saka kali
Ora peduli kudu ngenteni
Sing penting isa dadi pari
 
ANGIN SUMILIR

Angin sumilir ing kampungku
Ana antarane godhong-godhong tebu
Gemercik banyu, aduh segere
Dene srengenge abang mbranang
Saka kulon katon nyenengke

Angin sumilir ing kampungku
Nggawa layangan mumbul dhuwur
Kaya dene nggawa angen-angenku
Melu mumbul dhuwur ing langit sab pitu

Angin sumilir ing kampungku
Ngajak bocah-bocah pada geguyonan
Dolanan ing sawah nyumilir angin
Tanduran podho nari ing tengah sawah
 
SUWARA ENDAH TENGAH WENGI

Lamat –lamat
Sumilir angin kang ngiyak-ngiyak wit-witan
Dibarengi ngerike jangkrik ing pinggiring sawah
Dipandhangi sewu lintang tanpa mega
Keprungu suwara endah saka pojok omah
Kumricike banyu padasan
Sumelaking sajadah kang banjur ginelar
Sesenggukane anak lanang
Gusti, mugi paduka tansah ngreksa tiyang sepuh kula
Anak lanang kula piguna
Mring sakehing papadha
 
REKASANING URIP

Urip pancen angel tenan,
Urip udhu mung dholanan,
Kudhu ngalahke kahanan…
Kala-kala njelma rodha
Nanging tumrap kang siji iki
Aku luwih seneng
Kari gumlindhing
Rodha kang terus muther
Senadyan kudhu niba tangi
Senadyan kudhu wira-wiri
Nanging tetep tak lakoni
 
PANGAPURAMU

Bukaken lawang pangapuramu
Senajan rinasa abot
Kaya-kaya ora bakal tinarbuka kanggo salawase
Nanging, apa sliramu tega lan mental???
Aku ngerti …
Sliramu sejatine ora mental
Mula, gedhe pangarep-arepku
Ing sawijining wektu
Bakal ana pangapura
Kanggo aku kang nate ngrasakake katresnamu
 
NGGAYUH KAMULYAN JATI

Tak tulis gurit iki
Nalika ati lagi goreh
Mikirake urip sing aneh
Tak pecaki uripku kanthi titi
Nanging sandhungan tetep ana
Natoni dlamakan sikilku
Gawe rendhete laku
Dalan aspal dalan nggronjalan
Menggak-menggok, Munggah-mudhun
Tak liwati
Senajan garis nasibing manungsa bisa
Kaukur saka akal budi
Lamun wis tuwa wasanane mati
Nanging misteri urip tan bisa ginerta
Dening sapa wae
Srengenge isih sumunar manasi donya
Isih adoh karo surup
Lakuku kepanasan, kicat-kicat
Kerana Mikul tanggung jawab
 
IBU

Ibu…
Matursuwun Ibu…
Panjenengan sampun ngorbanake
Nyawanipun panjenengan diangge
Nglairake kula teng donya niki
Kula…
Anak sing Ibu lairake
Namung saget bales
Perjuanganipun lan pangorbanan Ibu
Kalih donga lan kabektian kula
Kalih panjenengan Ibu…
Ibu…
Kula nyuwun pangapunten
Amargi kula sampun lelakon
Kesalahan kaleh Ibu…
Kula sadar, umpami mboten wonten Ibu
Kula mboten saget lahir
Teng donya niki…
Matursuwun sanget Ibu…
 
KASMARAN

Petheng ndedet lelimengan
Nalika mendung ngemuli rembulan
Kadya petenging atiku
Kang lagi kelangan
Srengenge kang sumunar ing pojokan atiku
Srengenge iku sliramu
Kang tansah madangi atiku
Nanging embuh ana ing ngendi sliramu saiki
Aku mesti bakal nggoleki
Sanajan namung ana ing ngimpi
 
ARTINE SLIRAMU

Duniane katon endah pas kowe teka
Hawane ayem wektu kowe ana
Udan tangis dadi guyu nalika kowe teka
Jeneng ora ana artine
Status kanggoku ora ana perlune
Sing paling penting kowe ning kene

Ora isa tak bayangna
Menawa kowe lunga
Menawa aku…
Rabakal isa ngguyu meneh
Umpama kowe lunga saka uripku
 
GURU KULA

Guru kula…….
Kula nganturaken panuwun
Panjenengan panggonaning ilmu
Mbabar ayat-ayat suci
Wiwit jus tigang dasa
Guru kula……….
Kula ngaturaken panuwun
Panjenengan dados pepajar kula
Panjenengan dhumuk hanacaraka
Wanaya apa wajaya
Padha ana kana
Nganti tekan magabathanga
Guru kula……….
Kula ngaturaken panuwun
Kula saniki dados padhang
Sampun saged dados tiyang
Boten namung buruh kentang
Ing rasa ora dadi nglambrang
Guru kula……..
Punika ingkang kedah kula aturaken
Boten wonten sanesipun
Kajawi mugi-mugi
Gusti angajabahi
Dhateng pak lan bu guru ingkang tebih kula niki
 
BIYUNGKU

Ing tengah-tengah ing jagad raya
Ing antarane para wanodya
Ana sawiji kang dak tresnani
Nganti ana sajroning Hyang Widhi

Mula tan angon mangsa lan wektu
Nora kendhat donga panuwunku
Supaya biyungku binarkahan
Serta didawakake ing yuswa
 
PARI

Pariku wes kuning
Wis wancine
Wis padha dungkluk
Nunggu tangan-tangan para tani
Ngenteni anggone padha ngeriti

Pari…
Gedhemu pangkatmu
Kanggo awaku
Kulawargaku
Mitraku
Lan, kanggo para menungsa
Bisa ngilangi rasa ngelih
Gawe adheme weteng
Lan, bisa menehi kekuwatan

Pari…
Aja musnah
Aja ngilang
Aja rusak
Mung amerga hama
Duh Gusti
Panjenengan kang murbeng jagad iki
Supados kitha boten sami kekirangan pari
 
TRESNA CIDRA

Rina wengi aku ngenteni sliramu
Rina ora isa mangan
Wengi ora isa turu
Amarga mikir sliramu
Tak enteni tekamu
Nanging..
Kuwe cidra murung tresnaku
Kang suci lan tulus marang sliramu
Aku mbok kiyanati
Aku mbok apusi
Atiku lara atiku ancur
Kaya remeg kena watu
Kaya kena bledeg
Lara banget ora isa tak ademke
Tega tenan sliramu marang aku
Nanging aku pasrah marang gusti
Aku trima yen kue seneng lan bahagiya
Senadyan atiku nyesek
Pancen tresnamu iku cidra
Marang aku seng nresnani sliramu
Cukup semene tresnaku marang kue
Aku wes ridho kue karo wong liya
Tresnamu bakal tak eling-eling
Ing atiku iku
Tanpa ana sing bisa ngupas tresnamu


GEGURITAN IKI KAGEM IBU

Ibu ...
lumintiring asihmu
kadya cahya lintang ing angkasa sab pitu
gumebyar gawe padhanging tyasmu
pepujimu kanggo aku
Lir rembulan rumeksa ing wengi
rinengga pupusing rembulan
Ibu
Kang kinasih
sih kawelasanmu nyirnakake sedhaya luputku
luputku marang tingkah lakuku
Ibu...
Sewu atur ora bakal cukup
bandha donya ora bakal nutup
katresnanmu marang aku
Ibu...
Aku bakal sregep lelaku
ngudi laku utama nyebar tresna marang sapadha
kanggo esemmu kang ngebaki kalbuku
 

Geguritan

KATRESNAN SEJATI

Awanku mrepet
Bengiku peteng ndhedhet
Atiku saya ruwet
Prasasat tanpa rasa
Jagad raya melu nelangsa
Kaya-kaya urip iki tanpa guna
Tresna iki mrekah
Ati iki susah
Raga iki bubrah
Nanging aku lila menapa sliramu isa bungah
Kang daktresnani
Jenengmu kasurat ing sajroning ati
Tresnaku amung sawiji
Tak gawa tekan mati

 
RAOS TRESNA

Raos tresna
Keneng apa aku nduweni rasa kaya ngene?
Rasa sing ora bisa ilang saka atiku
Rasa sing ora bisa dirasakake karo ilat
Ora bisa dicekel
Ora bisa dideleng
Tapi kok ya kaya ngene rasane
Seneng banget nek ndeleng wong sing tak tresnani
Nek lagi ngrasakake raos tresna kaya ngene
Rasane..
Donya iki mung duweke aku karo kowe
Sing liyane ngontrak wae

 
KANGEN

Srengenge rembulan ing tengah wengi
kelap-kelip lintang ing alam surgawi
madhangi urip lan mlakumu
pinartika cahyamu
ngilangake rasa kangenku
manuk elang gawa sewu angen-angen
sajroning atiku nyimpen sayuta impian
tresnaku iki namung kangge sliramu
mboten sulaya tresnaku
lan tresnaku iki mboten mamring
marang slirahmu

 
TRESNA

Tresna kayata rina jagad saka surya
Rasa tresna iku manis kaya gula
Wangine melati mboten sewangi tresna
Abang mrengangah kembang mawar
Kayata atine manungsa ingkang lagi katresnan
Pepatah tresna
Yen tresna kuwi jalaran saka kulina
tresna iku ora nyawang saka bentuke wulan
Nanging ngrasa endahe cahya wulan
Ingkang madhangi saben jangka kihta
Bayu wengi bisikake swara lirih
Yen tresna uga saget ndadosake kita ngrasa urip

 
INDAHING SLIRAMU
Kowe kaya melati
Sing mekar ning atiku
Kembang tresnamu
Sing nggawe tentrem uripku
Wajahmu kaya rembulan sing elok
Kayata lintang sing kelap – kelip
Cahyaning wajahmu sing madhangi dina-dinaku
Nalika ketemu awakmu
Anggawa awaku kumplayang
Ing langit sab pitu

 
SWARGANING JAGAT

Lintange sumebyar ing petenge langit
ana siji lintang sing indah
Kang nguwasani pancaranku
Lan slalu tak kunci ing jero atiku
Wajahmu seng elok
Mripatmu sing mblalak
Jangkahmu sing ajek
Ndadekake slirahmu swarganing jagatku
Uripku krasa manis
Kerana slirahmu slalu nyirami cahya tresna
Marang awakku

 
RAMA

Cahyamu kang sumunar kaya padhange srengenge
Beninge banyu mboten sebening atine
Rama kula tresna dening panjenengan
Katresnanku ngalahake gedhene gunung
Meski panjenengan adoh
Katresnan ku ora bakal pedhot
Semilir angen wates nggugah kangene ati
Kula kangen dening keangetan kasih sayang keluwarga . . . . .
Namung rembulan sing ngancani aku saben wengi

 
INDAHING RUPA

Sliramu pancen endah
Esemu dadekake ati bungah
Yen weruh
Sapa wae bisa kepanah

Pasuryanmu kang ayu
Dadekake wong padha kepincut marang sliramu
Kepincut saka tingkah lakumu
Saka pituturmu
Uga saka esem manismu

Nanging kabeh iku mau
Namung titipaning gusti
Sing kudu dijaga lan diati-ati


KANCAKU

Sliramu pancen kancaku sing paling apik
Ana yen aku butuh
Yen aku bungah lan trenyuh
Cahyamu mekantar
Madhangi atiku lan wengiku
Sliramu gawe warna ing saben dina-dinaku


Yen aku lagi susah
kowe bisa gawe atiku bungah
Yen aku lagi nelangsa
Kowe bisa gawe aku bahagiya

Ca..
aku namug kepingin siji
aku kepingin terus nyawiji
 nganti tekaning pati

 
RAMA SING DAK TRESNANI

Rama..
Saben lampahanmu. .
Saestu suraos kangge gesangipun kula
Matur nuwun kangge panjenengan ingkang paringaken dateng kula
Matur nuwun kangge sedaya pangertosipun jenengan
Matur nuwun kangge pesen ingkang panjenengan parengaken
Dados tiyang ingkang sae lan terus ngendika apa anane
Matur nuwun kangge welas asih ingkang panjenengan paringaken
Ingkang ngluwihi jagad raya sak isine
Kula namung saged dongakake panjenengan
Mugiya gusti tansah jaga kesalemetan dateng panjenengan

 
KARO AKU

Bebarengan  karo sliramu
Mecaki dalan-dalan kang kebak puspa lan warna
Prasasat tanpa ana rasa ngelak lan luwe
Ora ngerti..
Sedhela banget tekane esuk marani sore
Aku lunga ora bakalan suwe
Apusen luh sing netes ing pipimu
Aku ora kepingin kowe sedih kerana aku
Daksawang netramu
Angel anggonku
Nglalekake sliramu

 
PAPASAN

Ora sengaja aku weruh sliramu
Ora sengaja aku kenal sliramu
Ora sengaja aku ngerti sekabehing sliramu

Awale aku ora ngerti apa sing tak rasakna
Rasa kuwi teka
Rasa kangen lan rasa suka
Campur dadi siji dadi rasa tresna

Yen wengi ora isa turu
Yen awan ora doyan mangan
Amarga kepikiran

Nalika sepi
Sliramu tansah ngawe-awe ing ati
Aku ora ngerti saiki sliramu ning ngendi
Nanging bakalan tak goleki
Senajan namung ing sajroning ngimpi

 
ROKOK

Rupamu dawa tur nyeni
Gambarmu sing aneh-aneh gawe aku ngeri
Jarene wong, yen sliramu isa dadekake pati
Nanging aku ora peduli
Amarga anane kowe
Kabeh masalah sedhela padha nyingkir dhewe-dhewe

Kowe tansah ngancani ing saben dinaku
Kowe tansah ana ing sandingku
Nalika sirahku ngelu
Nalika judeg pikirku
Amarga saking akehing tugas-tugasku

Geguritan

SUWARA BATINKU

Pancen ora ana sing krungu panjeritku

Apa maneh tangis sing nyelimuti batinku

Sajroning batin iki ngrasa

Yen urip iki wis ora ana guna

Urip iki wis bubrah

Nggladrah lan ora genah

Urip ning donya iki pancen abot

Nanging kudu dilakoni kanthi setiti

Supaya urip ning donya iki

Bisa sampurna lan duweni arti


KANGGO KANCA

Biyen, tanganmu genggem tanganku

Biyen, pundakmu ana kanggo aku

Biyen, guyumu nentremake atiku

Nanging saiki....

Tangan, pundak, guyumu ilang saka uripku

Kanca-kancaku kabeh,bayangna

Apa sejatining kahanan sajroning donya

Yen ora ana welas lan asih

Ora ana uga kekancanan tanpa pamrih

Ing sakjroning manah atiku

Aku ngrasakna kepengin ngamuk wektu iku

Kanca lan kancaku

Elinga rasa atiku iki

Jaganen rasaning welas asih iki


KASIH SAYANGE WONG TUWA

Uripku ing donya mung kangge eling marang Gusti Allah

ingkang sampun kirimke bapak lan ibu kangge jaga kula

Lan ngancani kula wektu seneng lan susah

Sing maringi kasih sayang ingkang kathah

Sing ora kenal pegel lan sayah

Maha Kuwasa panjenengan Gusti

Wong tuwa kadya kembang ing taman

Kang taseh mekar makantar-kantar

Matur nuwun Gusti

Ingkang  sampun maringi kula

anugrah kang sampurna


SREMPETAN

Rupamu ayu kaya ratu

Nalika aku ketemu marang sliramu

Awakmu gawe bungah atiku

Dadekake aku tresna marang sliramu

Sliramu cahya ning atiku

Lintang-lintang sing padang kaya atimu madangi atiku

Tingkah lakumu kaya alusing jiwamu

Astomu alus kaya atimu

Mesemu iku sing gawe aku ora bisa turu


RASANING ATI

Geneya aku kudu ngerti kowe

Geneya aku duweni rasa tresna karo kowe

Yen akhire kadadeyane kaya mangkene

Dina-dinaku rumangsa kagubeng dening mendung

Ati iki krasa mati lan suwung

Urip iki rinasa wis tanpa guna

Ati iki isine namung rasa lara lan cuwa

Nalika eling lakumu

Pituturmu lan esem manismu

Dadekake aku ngerindu marang sliramu

Nanging wis tak coba lila

Senajan krasa abot ing dhadha


SKS (Sistem Kebut Sewengi)

Senengane ngende-ende wektu

Ora tau dipikir ngelu

Ora tau digawe nesu

Amarga kuwi pancen perlu

Yen ana tugas

Ora usah digagas

Ora usah dipikirake

Nanging dikerjake

Yen wis wancine

Kabeh tugas kudu dikumpulake

Senajan sirah ngelu, awak lesu

Amarga ora tau turu

Ya kuwi akibate yen ngende-ende wektu

Mulane aja seneng dolanan wektu

Amarga wektu iku

Kaya pedang sing isa gawe tatu awakmu

Gunakake wektumu

Namung kanggo sinau


FACEBOOK

Saben dina padha nongkrongi kowe

Nganti ora ngerti wayah isuk lan sore

Saben ana masalah utawa apa wae

Mesthi mlayune ning kowe

Wong padha ngmongake apa wae

Nanging kowe malah meneng wae

Ora ngamuk ora nesu utawa kepiye

Aku heran karo kowe

Aku ya iri karo kowe

Geneya aku ora isa kayak owe

Nrima prakara apa wae

Kanthi apa anane


SINAU GAMELAN

Gamelan…

Nyinauni kowe pancen angel tenan

Mesthi duwe rasa ngelu ning pikiran

Mesthi gawe judeg pikirku

Amarga saking angile materimu

Nanging ora ana rasa nresula

Amarga aku kepingin isa

Ora ana rasa kecewa lan murka

Amarga wis kadung tresna

Kanthi sinau sing tenanan

Moga-moga wae aku isa dolanan gamelan

Amarga kuwi gegayuhan


KENANGANKU

Mbiyen kowe tak puja puji

Dak tresnani

Kanthi tulusing ati

Mbiyen tau ana rasa tresna

Nanging saiki wis ora ana

Amarga rasa tresna iki wis lunga

Marani wong liya

Aku jaluk ngapura

Yen aku ora tau bisa

Gawe kowe bahagiya

Maturnuwun ya…

Uripku wis mbuk gawe nelangsa


ORA GENAH

Uripku wis bubrah

Wis ora patiya genah

Rumangsa uripku namung diselimuti rasa susah

Ora tau ngrasakake bungah

Uripku pancen slengekan

Nanging duwe sopan lan aturan

Aku ora peduli wong arep ngomong apa wae

Ya pancen iki aku apa anane

Urip ning donya iki aja digawe susah

Amarga bisa marakake sirah pecah

Lan aja digawe ngelu

Amarga marakake ora isa tura

Uripa kaya banyu

Sing mili terus kanti esem lan guyu